یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

واپسین آزمون دلدادگی


جهانگیر صداقت فر


• و اینک-
       گلبن ِ عشق
یگانه‌ترین پروریده‌یی از ماست که شکوهمندانه شکوفید؛
و خوشا که رخوتِ رایحه ا ش
گریزمان را ز لطمه‌ها پناهی شد. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه  ۱۶ آذر ۱٣۹۰ -  ۷ دسامبر ۲۰۱۱


 
                                            - برای هم سفرم: همسرم -
تحمل کن مرا
          ‌ای هم سفر‌ترین عابر ِ این معبر ِ تنگ؛
با گرده‌ی معصوم تو
                     خسته تر از من-
شریک باش گرانباری‌ام را
                              در این گذرا.
***
هم دیسال
ما منظر ِ فردا را
                به پنجه‌های برهنه خیش زدیم:
امید کاشتیم ما
               به سینه‌ی اشتیاق ِ دشتِ عطش؛
و بذر ِ کشته را دایه گونه
                         به ناز پروردیم
تا به یمن ِ صبوری
باغ شکفت و کشت زار به بار نشست.
آوخ،
    که به فصل اما،
                      سزا
                         به سهم ندرویدیم
اگر چه
       به خوشه چینی‌ ِ خرمن خویش حتا
                                          قناعت کرده بودیم.
*
و اینک-
       گلبن ِ عشق
یگانه‌ترین پروریده‌یی از ماست که شکوهمندانه شکوفید؛
و خوشا که رخوتِ رایحه ا ش
گریزمان را ز لطمه‌ها پناهی شد.
[ پنداری که سکر ِ عشق را مزمزه می‌‌کنیم
تا میسر آیدمان تحمل ِ تقدیر؛
شگفتا، خود چه تغافل ِ زیبائی است
                                        عشق !]
                                          
***
تحمل کن هنوز مرا، باری
                        ‌ای سخاوتِ خوشهٔ‌ی انگور
                                                    در جرعه‌های نوش؛
ای تویی‌ که سرشاری دست هات
                               دستان تهی‌ام را آخرین ملجأ،
برکت ا ت را ز من دریغ مدار در این گذار ِ قحط.
[ من از عطشانی ِ احساس ،
                           دریغا،
                                 شیفته‌ی سراب شدم:
من از خیانت خویشان
                         خانه خراب شدم. ]
***
با این همه -
تا این گدار ِ سختِ شکست را به پایان برم آبله پا
دوشادوش ِ من باش
و تحمل کن با من افول ِ آفتاب سرنوشتم را
                                             تا گام ِ واپسین؛
مگر آخرین آزمون ِ دلدادگی است این،
                                          ‌ای هم سفر ترین.
                                                 *********


تیبوران-۵ دسامبر ۲۰۱۱
جهانگیر صداقت فر


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست