یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دو شعر از فتح اله شکیبایی


فتح اله شکیبایی


• کلاغ که باشی
سنگ نمی خوری
کبوتر
       چرا. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۲۴ اسفند ۱٣٨٨ -  ۱۵ مارس ۲۰۱۰


  

١


وقتی که آمدی
گورکن ها خندیدند
از کفشِ واکس زده ات
که بوی سیرِ گندیده می داد
عین خودت

دنده ات نرم
من گورم را خودم می کنم
خودم، خودم را غسل می دهم
مراسمِ تشییع و ترحیم
اطلاعیه و درج در روزنامه ی کثیرالانتشارِ بی خواننده ی عصر
کلاغ که باشی
سنگ نمی خوری
کبوتر
       چرا.




٢


آفتاب که بخندد
کوه می ایستد به تماشا
با لباسِ تمام رسمی
روستایی به دشت می رود پُر زمزمه
به دیدنِ رود
تو هم که عاشقی
می خوانی از سرِ درد شعرهای فایز را
                                             و
من که نه مجنون ام نه ( مفتون )
موی بر تن ام راست می شود
عجله نکن
زبانت گاز بگیر
بالاخره آشی برایت می پزند
که سیر شوی از هر چه سیر نشدنی ست
چه خوب
من عاشقِ آش ام همیشه
مخصوصاً آشِ خاله
ارزانی خودت هر چه آش ست
بامدادان
با روستایی
کوه را برمی داریم
                      و
آفتاب را
به شهر می آوریم.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست