یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

رویا‌یی‌ها


جهانگیر صداقت فر


• در سایه روشنِ مهتاب
   پا به پا می‌‌شود اسکله‌ی متروک
   و فرزانگی
               در انحنای اندیشه‌ی موج
                                             درنگ می‌‌کند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۱۰ تير ۱٣۹٨ -  ۱ ژوئيه ۲۰۱۹


 
۱-

   در سا یه روشنِ مهتاب

   پا به پا می‌‌شود اسکله‌ی متروک

   و فرزانگی

               در انحنای اندیشه‌ی موج

                                             درنگ می‌‌کند

   و تنهایی

   فرو می‌‌چکد

                چکه

                  چکه

                        چکه

   بر ساحلِ خیسِ ماسه و کفّ

                              در انگارِ بوتیمار....

   من بر رویای موج می‌‌نشینم

   و آمد شدِ شب را اندیشه می‌‌کنم.

۲-

   گل

      در همهمه‌ی سرخِ نسیم بر نمی شکفد

   و انتظارِ سرد

                  ناز می‌‌کند گونه‌ی غنچه را در غیابِ آفتاب ....

   و رویا

          اندیشه‌ی شکیبایی ‌ست .

۳-

   کنار شبدرِ شبنم زده رویا در انتظار حادثه یی ‌ست ؛

   شمیمِ پگاه، ای کاش

   بشارتِ رامش باشد

                           در تنگِ بیشه‌ی تشویش .

۴-

   از آهِ انتظار

   ابری می‌‌شود آبی‌ِ حافظه -

                                  اما

   هوا،

       هوایِ باران نیست ؛

   شرمسارِ دشتِ عطش می‌‌شود رویا .

۵-

   خوشا ،

   رویا را کرانه هست،

                         پایانه‌یی اما نیست ؛

   چه آسان می‌‌توان

                        پرسه زنان

                                     در مه‌ِ وهم

   پیمود کوتهای راه را

                            تا حوالیِ مرگ ....

   ما خود

          نا خدایِ سرگشته در جهانِ خیالیم .

۶-

   هر چند ناب و زلال

                         سطحِ آبی‌ِ تالاب ،

   دُر

    پیله نمی بافد به نافِ صدف -

                                        مگر در ژرف :

   گوهر همیشه در عمیقِ جوهرِ خیال

                                             نطفه می‌‌بندد....

   من خیالم " صدفِ خالی‌ِ یک تنهایی ‌ست" .

۷-

   فراموشی

               ستوهِ خاطره هاست

   و نسیان

          سکوتِ خروس خوانِ مردادِ شباب ....

   در آستانِ موسمِ سالخوردگی نشسته‌ام ، اینک

                                                          بر اسکله‌یی متروک

   و رسالتِ ‌گم شده را

                         در کهکشانِ حافظه

                                                رصد می‌‌کنم .



جهانگیر صداقت فر
سانتا مونیکا- جون ۲۰۱۴


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست