یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

شعرِ اندیشیدن


اسماعیل خویی


• گونه ای از آنچه گویم شعرِ اندیشیدن است:
شعرِ اندیشیدن ام بر آزمونِ دیدن است.

کارِ شاعر در زبان صورت پذیرد: این، ولی،
همزمان با دیدن و کاویدن و سنجیدن است. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۱۷ خرداد ۱٣۹٨ -  ۷ ژوئن ۲۰۱۹


 گونه ای از آنچه گویم شعرِ اندیشیدن است:
شعرِ اندیشیدن ام بر آزمونِ دیدن است.
کارِ شاعر در زبان صورت پذیرد: این، ولی،
همزمان با دیدن و کاویدن وسنجیدن است.
کارِ کاویدن به دیدن بستگی دارد؛ چنانک
ـ می توان گفتن که ـ سنجیدن برِ کاویدن است.
این سه کار، ار همزمان باشند یا نا همزمان،
هرسِگان را بسترِ امکان زبان ورزیدن است.
شاعرِ اندیشه ام، در نوعی از شعرم، از آنک
دیدن و کاویدن و سنجیدن اندیشیدن است.
و، از آنجا کاین روند از پرسش آغازد به کار،
جانِ شاعر کودکی همواره در پُرسیدن است.

دهم اردیبهشت۱۳۹۶،
بیدرکجای لندن

پاسرود

جانِ شاعر کودک است و بازی اش پُرسیدن است:
بینشِ شعری جهان را کودکانه دیدن است.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست