یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

رامین کبیری
بلایای طبیعی و نقش
فعالین کارگری در سازماندهی و آگاهگری اجتماعی


• دولت تمام تلاش خود را گذاشته تا از کمکها و یاری مردم جلوگیری نماید زیرا تجربیات قبلی بخوبی نشان داد که حضور مردم و فعالین کارگری تا چه اندازه می تواند برای حاکمیت ترسناک و غیرقابل کنترل باشد. پاسخ سیل و قهر طبیعت را باید با سیلی از کمکهای انسانی و حمایت و همبستگی جمعی مردم داد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۱۹ فروردين ۱٣۹٨ -  ٨ آوريل ۲۰۱۹



متاسفانه در طی هفته های گذشته و با آغاز سال جدید، بارش باران و سیل اغلب استانهای کشور را در نوردیده است و در این میان استانهای گلستان، لرستان، خوزستان و فارس متحمل بیشترین خسارتهای جانی و مادی گردیده اند. در طی چند سال گذشته و با ورود و تاثیرگزاری رسانه های دنیای مجازی چنین اتفاقاتی بطور وسیعی در میان مردم بازتاب پیدا می نماید و چون آیینه‌ی تمام قد عمق فاجعه و کم و کاستیها در کمک رسانی را به مردم نشان می دهد و حتی می تواند با تهییج و تحریک احساسات جمعی نیز باعث بوجود آمدن اعتراضات یا بسیج عمومی از طرف خود مردم برای کمک رسانی به بلادیدگان گردد.

نمونه بارز آنرا می توان در جریان زلزله مناطق غربی و سرپل ذهاب مشاهده نمود که باعث بوجود آمدن جلوه های زیبایی از همبستگی و همدلی در میان انسانها برای کمک به آسیب دیدگان بودیم.
حال و باتوجه به پیش آمد فعلی و سیل و خسارت وسیع در برخی استانها باز هم شاهد واکنش و حساسیت نشان دادن عموم مردم در این زمینه هستیم که همین نکته خود می تواند باعث دلگرمی باشد که هنوز جامعه به آن درجه از بیتفاوتی نرسیده که در مقابل رنج و عذاب انسانهای دیگر فارغ از ملیت، مذهب، قومیت... بی تفاوت باشد.
همه اتفاقات از طرف مردم و توسط رسانه ها فضای مجازی منعکس می گردد و موجب بوجود آمدن انتقادات و اعتراضات بسیار بخاطر عدم رسیدگی و ناکارآمدی نهادهای دولتی در کمک رسانی به این مناطق سیل زده گردیده است.
در این میان شاهد دو نوع برخورد و گفتمان در میان فعالین کارگری نسبت به این قضیه می باشیم.

دیدگاهی معتقد است که نباید با کمک رسانی مردمی از دولت رفع مسولیت نمود و بجای آن باید دولت را وادار به مسولیت پذیری و جبران خسارتهای سیل زدگان نمود. دلایل و توجیهات این رفقا قابل درک و تامل می باشد و در حسن نیت آنها برای طرح چنین نظری نباید شک نمود اما بنا به دلایلی که خواهم گفت احساس نزدیکی به چنین نظراتی ندارم.
هیچکس بهتر از ما کارگران نمی داند که بقول انگلس: "دولت چیزی نیست بجز تشکیلات طبقه حاکم بر علیه طبقه محکوم و فرودست" ما کارگرانی که هر ساله با تصمیمات همین نهادهای دست ساز دولت به دستمزدهای چندبرابر زیر خط فقر محکوم می گردیم بخوبی می دانیم تنها چیزی که از دولت حامی سرمایه دارن نمی توان انتظار داشت مسولیت پذیری در قبال افراد جامعه است و ذکر این نکته نیز خالی از فایده نیست که وضعیت طبقه کارگر از نظر معیشتی حتی با دو سال قبل و زمان زلزله سرپل ذهاب قابل مقایسه نیست که انتظار کمکهای آنچنانی داشته باشیم، اما بنظرم این مورد هم میتوان با اطلاع رسانی و تلاش بیشتر امکان و کمکهای بیشتری برای رفع این نقصان جلب نمود. وادار کردن همین دولت بی مسئولیت نیز تنها با توسل به نیروی خود کارگران امکانپذیر می باشد که در نبود هر گونه تشکلات منسجم کارگری و فضای سرکوب حاکم بر فعالین کارگری نمی توان انتظار تحرکات آنچنانی اعتراضی داشت. این حرف درست است که باید دولت را وادار به قبول مسولیت نمود اما بدون ارایه راهکار و نقشه عمل مشخص برای تحت فشار گذاشتن دولت و نهادهای ذیربط نمی توان انتظار موفقیت آنچنانی داشت و تنها به پاسیفیسم و بی عملی فعالین کارگری در این میان منتهی می گردد.
تجربه های پیشین نشان داده است که حضور فعالین خوشنام کارگری در امر سازماندهی و جمع آوری کمکهای مردمی می تواند تاثیرات قابل توجهی از نظر اجتماعی بجای بگزارد که در پایین به آنها اشاره خواهم نمود.

دیدگاهی دیگر بر جمع آوری کمکهای مردمی و ارسال آنها به مناطق سیل زده تاکید دارد و معتقد است که در نبود دولتی مسئول باید خود مردم دست بکار همیاری یکدیگر گردند و در این میان نیز باید فعالین کارگری نقش و سهم خود را در سازماندهی این کمکها ایفا نمایند.
دیدگاه انسانی این رفقا قابل احترام است و باید در مقابل چنین انسانهای شریفی کلاه از سر برداشت.
اما ذکر چند نکته ضروری است:
قطعا فعالین کارگری در امر کمک رسانی باید تمایزات خود را مشخص نمایند و در دام "اخلاقیات فضیلت گرایانه و فرهنگ جمع آوری اعانه و اعانه دادن" گرفتار نگردند.
می توان با خلاقیت و ابتکار هم کمک های مردمی را به دست آسیب دیدگان رساند و هم به کارهای فرهنگی و ارتباط گیری و آشنایی با مردم محل اقدام نمود. برای اینکار نیز قبل از هر چیز باید گروههای هدف را مشخص نمود.
بعنوان مثال و طبق تجربه شخصی در جریان زلزله سرپل ذهاب با همکاری تعدادی از فعالین کارگری و فعالین حقوق کودک با ایجاد کمپین "زندگی ادامه دارد" کودکان آسیب دیده از زلزله را مورد پوشش قرار دادیم و در طی چندین بار حضور در شهرها و روستاهای مناطق زلزله زده توانستیم کمکهای مردمی و مایحتاج کودکان مثل: خوراک، پوشاک و لوازم التحریر را در قالب این کمپین بطور مستقیم و بعنوان جایزه (نه حتی کمک یا اعانه) بدست آنها برسانیم. در این میان با خلاقیت افراد حاضر در این کمپین و همکاری گروههای موسیقی و تئاتر و هنرمندان متعهد با برگزاری انواع مسابقه های نقاشی و آواز خوانی کودکان و اجرای نمایش های آموزنده در میان برنامه هم کمکهای مردمی را مستقیما و به خود کودکان بعنوان جایزه یا هدیه تعلق می گرفت.
می توان با چنین ابتکاراتی پروسه کمک رسانی و کار فرهنگی را با هم انجام داد.
نباید فراموش نمود که هدف صرفا جمع آوری کمک های مردمی نیست بلکه چنین موقعیتها و پیش آمدهای اجتماعی مناسب ترین زمان برای جلب اعتماد، شناخت و ایجاد شبکه های ارتباطی گسترده با مردم شهر مبدا و مردم مناطق مقصد و آسیب دیده است. بقول ضرب المثلی عامیانه: مردم دوستان خود را در سختی ها و مشکلات می شناسند.
کسانی که به شما اعتماد می کنند و مال و کمکهای خود را بشما می سپارند قطعا بشما اعتماد نموده اند و این اعتماد اولیه می تواند پایه گذار ارتباطاتی عمیق و جلب حمایت و خوشنامی برای فعالین کارگری گردد.
انتظار برای دریافت مجوز فقط اتلاف وقت و انرژی است بعد از تجربه زلزله سرپل ذهاب در جریان سیل اخیر دولت تمام تلاش خود را در این جهت گذاشته که از شکل گیری سیلی جدید و اینبار از کمکها و یاری مردم جلوگیری نماید زیرا تجربیات قبلی بخوبی نشان داد که حضور مردم و فعالین کارگری تا چه اندازه می تواند برای حاکمیت ترسناک و غیرقابل کنترل باشد. پاسخ سیل و قهر طبیعت را باید با سیلی از کمکهای انسانی و حمایت و همبستگی جمعی مردم داد.

در نبود مجوز یا ظرف مناسب برای جمع آوری کمکها می توان از انواع ابتکارات بهره برد مثلا:
- گروههای تلگرامی و کلا فضای مجازی
- بهره گیری از ارتباطات گروههای خانوادگی یا گروههای کوهنوردی و پیاده روی بعنوان ظرفیتی برای جمع آوری کمکها
- حضور در محلات و ارتباط و درخواست کمک از افراد امین و مورداعتماد محل و معرفی محل یا مغازه ای جهت تحویل کمکها
و انواع ابتکارات دیگر که فعالین حاضر در محل بنا به صلاحدید می توانند از آنها بهره گیرند.

* عکس از "کمپین زندگی ادامه دارد"
منبع: تلگرام


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست