یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دست بالای دولت دمشق در آینده بحران سوریه


اردشیر زارعی قنواتی


• پیروزی های دولت دمشق در جنگ و منازعات شش ساله اخیر یک نقطه عطف در تغییر معادلات بحران سوریه خواهد بود که با توجه به شکست های میدانی گروه های معارض در شرایطی رقم می خورد که تمام حامیان خارجی آنان نیز هر یک بنا بر دلایلی درگیر اولویت های جدیدی در حوزه اهداف استراتژیک و امنیتی خود شده اند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۲۰ شهريور ۱٣۹۶ -  ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷


بحران سوریه به دلایل متفاوت از جمله ورود تمام قد روسیه و هم پیمانان دولت دمشق به متن منازعه، شکست های پیاپی گروه های تروریست و به خصوص "داعش" در منطقه، تاثیر اختلاف بین عربستان، ترکیه و قطر بر روی دو طیف اصلی شورشیان، تشدید تهدیدات تروریستی در کشورهای اروپایی که سر نخ بسیاری از آنان به جهادگرایان اسلامگرای صادراتی به سوریه می رسد و پایان رویای سقوط "بشار اسد" در بین گروه های معارض و حامیان خارجی آنان، وارد مرحله جدیدی شده است. هم چنین تمرکز آمریکایی ها بر گروه های کردی مستقر در شمال سوریه و عزم آنان برای تصرف شهر استراتژیک "رقه" در کنار بروز چالش این گروهبندی جدید با منافع ترکیه مجموعه یی از عوامل را موجب شده است که فشار بر دولت دمشق و حامیان وی تا حدودی کاسته شده است و آنان امروز در راستای پیروزی های یک سال اخیر خود راه پیشروی به سمت مناطق در دست تروریست ها و مخالفان را هموارتر از قبل دنبال می کنند. به همین دلیل استراتژی روسیه و محور دمشق هم اینک بر این مبنا استوار شده است که مناطق ژلاتینی مورد اختلاف طیف های معارض شورشی را فعلا به حال خودشان رها کنند و تمرکز را بر جبهه های مهم و استراتژیک منزوی شده به خصوص مناطق تصرفی داعش معطوف کنند. چنانچه از ماه قبل محور سوریه، روسیه، ایران و حزب الله در حالی که با بخشی از معارضین سوری توافق حول مناطق "کم تنش" را به سرانجام رسانده اند، هم اکنون مناطق هم مرز با لبنان را از وجود تروریست های داعش و جبهه "النصره" پاکسازی کرده اند، مناطق زیادی را در خطوط مرزی با عراق در کنترل خود گرفته اند، هم اینک از سه جبهه نیروهای خود را به منطقه "دیر الزور" برای شکست حلقه محاصره پیرامون این شهر از دست داعش گسیل کرده اند.
بعد از ماه های جنگ فرسایشی در جبهه دیرالزور که هم زمان با شکست های داعش در عراق از جمله مناطق استراتژیک "موصل" و "تلعفر" از یک طرف و هجوم نیروهای "دمکراتیک سوریه" گروه مورد حمایت آمریکا برای تصرف رقه بوده است، هم اینک بهترین زمان آزادسازی این منطقه استراتژیک و دارای ذخایر نفتی سوریه از وجود تروریست های داعش فرا رسیده است. روز دوشنبه ۴ سپتامبر خبرگزاری های جهانی و رسانه های سوری – روسی اخبار حملات سخت و پیشروی های بزرگ در جبهه دیرالزور را مخابره کرده و از قول فرماندهان ارتش سوریه و فرماندار این شهر تایید کرده اند که ارتش سوریه با کمک متحدین خود به سه کیلومتری خط محاصره دیرالزور و پایگاه هوایی "لشکر ۱٣۷" که از حدود سه سال پیش در محاصره نیروهای داعش بوده اند را اعلان کردند. وضعیت جبهه جنگ در این منطقه و عدم توان و احتمال ارسال نیروهای کمکی داعش به این جبهه با توجه به قدرت برتر نیروهای سوری و متحدین آن هیچ راهی به غیر از شکست داعش را ممکن نمی سازد و به زودی شکستن حلقه محاصره این شهر که بخشی از آن هم در دست این گروه می باشد و هم چنین نزدیک شده نیروهای نظامی به دروازه های پایگاه هوایی لشکر ۱٣۷ راهی باقی نمانده است. به خلاف مناطق تصرفی داعش از جمله موصل، تلعفر و رقه، در منطقه عملیاتی دیرالزور داعش هم از روبه رو و هم از پشت سر زیر تهاجم نیروهای ائتلاف حامی دولت دمشق قرار دارد و همین موضوع کار را برای ایزوله و نابود کردن این نیروی تروریست برای ارتش سوریه و متحدین آن آسان می کند. در روزهای آینده در این منطقه جنگ مغلوبه خواهد شد و تنها انتظار می رود که مقاومت های پراکنده در بخش شهری دیرالزور که در تصرف داعش می باشد تا حدودی کار را برای آزادسازی شهر مشکل و تا حدودی زمانبر کند. شکست داعش در دیرالزور ضمن اینکه موقعیت روبه جلوی ارتش سوریه را بیشتر تقویت می کند به موازات آن می تواند پایانی بر رویای حکمرانی در قلمرو ارضی داعش هم باشد.
پیروزی های دولت دمشق در جنگ و منازعات شش ساله اخیر یک نقطه عطف در تغییر معادلات بحران سوریه خواهد بود که با توجه به شکست های میدانی گروه های معارض در شرایطی رقم می خورد که تمام حامیان خارجی آنان نیز هر یک بنا بر دلایلی درگیر اولویت های جدیدی در حوزه اهداف استراتژیک و امنیتی خود شده اند. رسیدن نیروهای نظامی سوریه به بخش غربی دیرالزور که از سال ۲۰۱۴ در محاصره کامل داعش قرار دارد و کمک های امدادی و نظامی تنها از طریق هوایی تا به حال به این مناطق انجام می شد، نه تنها ۹٣ هزار ساکنان تحت محاصره این شهر را از محاصره خارج می کند که حاکمیت دولت مرکزی بر قلمرو اقتصادی تاکنونی داعش را هم موجب می شود و ارتباط زمینی و امن سوریه با عراق را دوباره احیاء خواهد کرد. احیای این کرویدر حیاتی و مهم دوباره ارتباط بخش غربی سوریه را با شرق این کشور برقرار کرده و راه برای کمک های نظامی و اقتصادی از مسیر عراق به این کشور گشوده خواهد شد. سوریه وارد مرحله جدیدی در خصوص بحران شش ساله خود شده است که به نظر می رسد بسیاری از سناریوهای منطقه یی و بین المللی برای ساقط کردن اسد از قدرت هم به تاریخ پیوسته است. به همین دلیل هرگونه تلاش منطقه یی و بین المللی برای پایان بخشی به این بحران از این پس بدون به رسمیت شناختن دولت قانونی دمشق و نقش اسد در مصالحه ملی احتمالی غیر قابل چشم پوشی است. البته در این خصوص هنوز در بین کشورهای حامی مخالفان در منطقه و جهان یک تشتت سیاسی وجود دارد که بیشتر در راستای عدم انسجام و تعیین استراتژی توسط آنان باید مورد ارزیابی قرار گیرد. چنانچه در طی هفته گذشته بعد از اینکه "امانوئل مکرون" رئیس جمهوری فرانسه به صراحت عنوان کرد که اولویت ما سرنگونی اسد نیست و احتمالا وی در قدرت می ماند، بلافاصله دو روز بعد "ژان ایو لو دریان" وزیر امور خارجه وی جمعه اول سپتامبر در گفت‌ وگو با رادیوی فرانسوی (آر تی ال) گفته است که "نمی‌توان با بشار اسد به صلح دست یافت و او نمی‌تواند بخشی از راه حل باشد". این در حالی است که فرانسه قصد دارد طرح جدیدی را به عنوان "نقشه راه" در خصوص بحران سوریه به زودی به مجمع عمومی سازمان ملل متحد ببرد که با توجه به همین اغتشاش دیدگاه ها و عدم انطباق آن با وضعیت عینی سوریه به زعم بسیاری از تحلیلگران و سیاستمداران آشنا به موضوع، به سرانجام نخواهید رسید. ظاهرا دستگاه دیپلماسی فرانسه از تجربه شش سال گذشته درس های لازم را فرا نگرفته است که حتی در زمان ضعف شدید دولت دمشق نیز چنین سناریوهایی قابلیت اجرایی نداشت تا چه برسد به حالا که حکومت اسد قدرتمندتر از هر روزی از زمان شروع بحران نظامی در این کشور است. هم چنین روس ها بعد از یک دوره توهم ناشی از احتمال نزدیکی بین مسکو – واشینگتن در صحنه جهانی به دلیل ظهور دولت جدید "دونالد ترامپ" هم اکنون با تشدید اختلافات حاضر به دادن هیچ امتیاز استراتژیک به محور غربی نخواهند بود و به همین دلیل انتظار عقب نشینی پیروزمندان در عرصه نظامی، در حوزه سیاسی بسیار بعید و دور از ذهن می باشد.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست