یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

در خلوَتای تجّرد


جهانگیر صداقت فر


• تا تنهایی هم وثاقِ من است
من این اتاقِ دلتنگ را همچنان دوست دارم،
بی‌ آن که
       کج آموزِ عادت
                     بهانه باشد . ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ٨ آبان ۱٣۹۵ -  ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶


 تا تنهایی هم وثاقِ من است

من این اتاقِ دلتنگ را همچنان دوست دارم،

بی‌ آن که

       کج آموزِ عادت

                     بهانه باشد .



سکوت را،

         در متنِ نوای بی‌ کوکِ کلاغان

                                     دوست تر دارم ،

بی‌ آن که به دیلاقیِ کاجِ بد قواره

                               خوگر شده باشم .



خاموشی

       در انزوای مرزِ تجرّد

کارا‌ترین دوای ملولی ‌ست ؛

من این پندار را

             به تکرار

به کودکِ احساس تجویز کرده‌ام ،

بی‌ گذر از نیّت نیاز

                   به دست آویزی .

***

گاهی‌ ،

      انبوهیِ اندوه

                  در حجم اندرِ جانِ خسته نمی گنجد؛

تنها مرهم

       گریز از گزندِ ازدحامِ حریفان است

و پرهیزیدن

          از خیلِ خصمانِ نهان در کمین گاهِ تزویر .

***

دیری ‌ست

تا من این استتارِ مجاز

                     در حصارِ خود پی‌ افکنده را

بس بسیار تر دوست می‌‌دارم،

                           آری .

                                  ********

جهانگیر صداقت فر
تیبوران - ۲۳ اکتبر ۲۰۱۶
 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست