یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دیگرگونه نگاهی‌ به پیاله‌یی از تهی لبریز


جهانگیر صداقت فر


• از این پس، بر آن سرم که پندِ پیر بنیوشم :
ننگرم دگر به هیبتِ ابرِ سربیِ کوتاه
که سقف برزده آفاقِ جهان را ؛
به سخاوتِ باران بیاندیشم ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ۲۱ مرداد ۱٣۹۵ -  ۱۱ اوت ۲۰۱۶


 
از این پس، بر آن سرم که پندِ پیر بنیوشم :

ننگرم دگر به هیبتِ ابرِ سربیِ کوتاه

که سقف برزده آفاقِ جهان را ؛

به سخاوتِ باران بیاندیشم

که زودا برهوتِ زمین را سیراب می‌‌کند ،

و به نوازشِ بوسه‌ ی خورشید

که هر آینه ،

          بهتِ سرابِ یخ زده را

                              آب می‌‌کند.



بر آنم

    که به اعتقادِ سرشاریِ جامِ نیمه تهی

                                        پا سفت کنم

و غریوِ تندر را

             منادیِ پا به زاییِ سحاب

                                     به حساب آرم،

و باور کنم

          که جنگلِ سوخته

                            دوباره می‌‌شکفد ؛

و کوچِ چلچله‌ها را

                  فالی‌ خوش به شمار آرم

که دیگر بار

            فصلِ سفر فرا می‌‌خواهد رسید

تا لک لک‌های عاشق

به ساحلِ تالابِ به گل نشسته

                            فراز آیند .

                        

                        



باری -

سرِ آن‌ دارم از این پس ،

که بسته راه دیده و پنبه به گوش ،

به فردایِ سرنوشتِ اهلِ زمین

                              خوش بین باشم

گیرم که ابر

          همچنان

                سترون بماند

و آفتاب از پسِ پرده

                     رخ ننماید .

                                    **********

جهانگیر صداقت فر

تیبوران - ۵ آگست ۲۰۱۶


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست