یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

موهبتِ مفقود


جهانگیر صداقت فر


• فرسنگ تا فرسنگ
رهکوره‌های تنگِ خاک را
                         در کسوفِ مستولی
                                          در نوردیدم؛ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۹ خرداد ۱٣۹۵ -  ۲۹ می ۲۰۱۶


 
 
مجابم کن -

مجابم کن

       که در ظلماتِ فراگیر

                           چه گونه تو را می‌‌توان یافت ؟

***

فرسنگ تا فرسنگ

رهکوره‌های تنگِ خاک را

                         در کسوفِ مستولی

                                          در نوردیدم؛

از شهری به دیگر شهر

جغرافیای زمین را

               به دنبال تو

                         گشتم ؛

از جنگل‌های سوخته گذشتم

و در امتداد جویبارانی شفق گون

داغدارانِ قرون را دیدم

                      که گریبان دریده خون می‌‌گریستند .

دریا به دریا

تعفّنِ امواجِ آکنده به مردار را

                           تاب آوردم ؛

ساحل ،

    کران تا به کران،

کفن پوشِ کفی از گلبوته‌های سرخ بود

و سفر،

    باری،

دراز بود و تباهیِ آرزومندی .

***

اکنون -

در برهوتِ ایستگاهِ زمان ،

در ناکجای جهان ایستاده ام

و از روزنِ حافظه

               منظرِ تاریخ را نظار می‌‌کنم :

نه -

تو در هیچ کجای این محبسِ بی‌ حصار نیستی‌ -

هرگز نبوده‌یی ؛

گیرم امیدِ گم شده‌یی تو

                     در غباریِ پرده‌ی خلقت.



نفرین به تو

            فرتوت واژه‌ی ژاژ زاد،

ای کلامِ دروغین :

                آزادی !

                                 ********

جهانگیر صداقت فر


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست