یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

ویرانگرانِ بی‌ تدبیر، در حماسه‌یی دروغین


جهانگیر صداقت فر


• اینان
    بر آنند
که جهان را به دیگرگونه نظامی رهنمون شوند -
وه‌ ، چه قیامِ قیامتی.....
                              هللویا! ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۱٣ ارديبهشت ۱٣۹۴ -  ٣ می ۲۰۱۵



                                                                         

                                                   "بیا تا گٔل بر افشانیم ومی در ساغر اندازیم

                                                   فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو درندازیم"



اینان

    بر آنند

که جهان را به دیگرگونه نظامی رهنمون شوند -

وه‌ ، چه قیامِ قیامتی.....

                              هللویا !

***

و به هنگام است

                طرحی ز نو درفکندن،

                                     به راستی‌ ،

در عصری که سیاهی

                      پرده دارِ حریمِ حرمتِ خورشید است؛

و تلاطمِ بیداد

            سفینه را شراع بردریده ‌ست؛

و که تنها

         بازوی ظلمِ ظالمان

                              کوتوالِ قلعه‌ی مظلومان.



آری،

    در این زمانه

                که تا بوده ‌ست

آبشخورِ قدیسان

             فریبستانِ تلبیس،

و حمق و خرافه

رهگشای رستگاریِ انسان بوده ‌ست،

وقت است

         - اگر چه بسا دیر -

که فلک را سقفِ سالدیده بر بشکافیم

تا بل به دیجور جایِ زمین

آبشاری از نورِ داد بربیفشاند

                              زلالیِ آفتابی تازه زاد.

***

اینان ، ولی‌

          خدای را ،

                   خشت زنانند

که پی‌ افکندنِ مدنیّتی در آفاقی بی‌ حصار

                                       در توانِ اندیشه‌شان نیست؛

گفتی‌

    در مسیرِ دگر گشت،

به جز مرده ریگی ز عصرِ سنگ

نصیبی‌شان ز سرشتِ آدمیان نیست !



اینان،

ناموسِ باورشان تطاول و ویرانی ‌ست :

با پتک و خمپاره

                - این خیلِ بی‌ خرد -

تاریخ را آوار می‌‌کنند

و بر مسلخِ خاک

آدمیت را به خنجرِ جهل آگین

                              گردن می‌‌زنند.



حاشا -

      روندِ توحّش ، اما

راه‌کارِ رهایی نیست :

سیلانِ سیلابِ خون

                   آزاده گی‌ به ارمغان نمی آرد؛

هرگزا

       ز ابرِ سترون

                   باران نمی بارد !

***

چیست پس

         رمزِ این طلسمِ به قفلِ ستبر

                                       در بر بسته ؟

کیست پس

       در پسِ تو به تویِ پرده‌ی اسرار ؟

کیانند ،

       خدای را

خود خوانده ناخدایِ این نهضتِ نحسِ ناخجسته ؟



به کجا می‌‌رود آخر این سفینه‌ی سکّان شکسته ،

این کهن کشتی‌ِ در کرانه‌ی دوزخ

                                    به گل برنشسته ؟

***

نه، نه -

ما هرگز دگر

             به پیشبازِ فریبی جهان شمول

کوی و برزن را چراغان نمی کنیم !

تا مرز‌های خاک را

                     هنوز

                            به خون خط کشیده اند ،

ما حجره‌های سوگ را گل افشان نمی کنیم .

                                           *********

جهانگیر صداقت فر

سان رافائل - ۲۷ آپریل ۲۰۱۵


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست