یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

شعر پارسی از قرن کهنه به نو
در آستانه ی قرن نو
برای شاملو،معمارسکوی جهش


جهانگیر صداقت فر


• عطّاران!
زگلابدان ِ اشکِ سوری
نمی بر این مرثیه بربیافشانید ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۱۰ آبان ۱٣۹۲ -  ۱ نوامبر ۲۰۱٣


 
 


۱-



عطّاران!

زگلابدان ِ اشکِ سوری

نمی بر این مرثیه بربیافشانید

تا رنگ شعر بگیرد

                        شاید

                            این سطور.



□□□



۲-



خون و خلط

               سرفه می کند گلوی شاعر قرن.

عطّاران،

          خدای را مرهمی

تا حکایت امروز

شکایت درد نباشد و اندهان جدایی.



□□□



٣-



لبِ نی

هنوز تاول ِ چرک و خون دارد،

                                     عطّاران.

کدام قوطی

دوای درد قرن را

سرودی دیگرگونه در نهان دارد؟

نوید کدام قول و غزل

در نای ِ نی

               بذر امید می کارد؟



□□□



۴-



ز زیر ثقل چرخ های زمین

هنوز شیون بیداد می آید و بوی فتنه و کین.

جام شوکرانی قابیلان ِ قرن را،

                                     عطّاران!

و چرخ فرسوده ی خاک را

                                    - محض خدا-

روغن مرمّتی.



□□□



۵-



در قرن شکوفایی دانش

آنقَدَر جنگ و کینه هنوز

- و درد،

          در درازنای تکامل-

که شهرهای ستم کشیده پُر از برج و بارو

و بساط عطّاران

تهی از مرهم و دارو.



□□□



۶-



عطّاران!

نمی از گلاب یاسمن بتراوید

بر مزار روزگاران

که از این همه داغ

خاکیان را توان تحمّل بنمانده دگر.



□□□


لوس آنجلس- ۴ دسامبر۱۹۹۹


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست