یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

به امانت


جهانگیر صداقت فر


• تواضع را،
             دیروزیان ِ من،
تا حریم پرتگاهِ سجود
                         بر دوش برده بودند؛ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۲۱ بهمن ۱٣۹۱ -  ۹ فوريه ۲۰۱٣


 
 و من از دیروزیانم

جز انبوهی اندوه

به جا مانده ندارم؛

و بجز میراثِ پندی نابجای

که گردنفرویی و تسلیم را به من آموخته بود.

□□

گردنفرازان ِ کودکیم،

                         دریغ

غریبه های قصه های قدیمند

و من از تناقض ِ اصل و اسطوره به حیرتم هنوز.

□□

ز جاده های غباری ِ یادواره ها

چه دلگیر می گذرم:

ز خلوت کوچه های بی غبار،

ز فغان ِ فرومرده در گورِ حنجره ها،

و عصیان ِ نهان

در خون ِ کمرگاهِ کمانه ها.


و دفتر

به لای اندرش

پر سیمرغ است

                   و

                        فریادِ اناالحق

و تحفه ی برگ سرخ

در تابوتِ عطری جوانمرده.

□□

تواضع را،

             دیروزیان ِ من،

تا حریم پرتگاهِ سجود

                         بر دوش برده بودند؛



و هراس ِ سر برفراختن در گذاره ی ضربه ی تیغه ی ظلم

تیررس ِ ناوکِ دیدهاشان را

تا فرودِ خاک

               کوتاه کرده بود.


و دست ها

شفای نوازش را

                   پنداری

به کلام تملّق

             بخشیده بودند.


□□

و من

در فراخنای کرانه ی فردا

بوتیماری را دیدم

که غم ِ سکون ِ ساحلش بر دل

و رشکِ خروش خیزابش به سر بود.

□□

و مرور می کنم همچنان با سرشکِ دریغ

حماسه ی باستان را؛


و در اندهان ِ به میراث برده از نیاکانم

خلف گونه،

                پای بسته ی آشیانه می مانم؛

و به شکرانه ی دانه یی،

قناعت وار

             نک به خاک می سایم؛

و گذشتگان را به ملامت

                            عقده سر باز نمی خواهم کرد.



و از آنجا که انتقام

وسوسه ی شیطان به شمار است

تظلّم بیداد را به لعنتِ تقدیر بسنده می کنم.

□□

با این همه،

می دانم نیز

             که تندر

زنهارِ به نطفه نشستن ِ باران است



و بیم ِ من

          همه این بیم

که تواتر یورش

                   در ذاتِ توفان است.


و از این روست، باری

که من این بار

پیش از درازدستی ِ گردباد

این جوجکان ِ بیضه شکسته را

ز آشیان ِ کهن پرواز خواهم داد؛



من این سپاهیان ِ خِرَد را

                            همه برگ و ساز خواهم داد،

و رایتِ رهایی- درفش ِ کاویانی- را

به دوش ِ نسل ِ جوانی گردنفراز خواهم داد.


من آری،

             جمله فردائیان را

                                  باورِ پرواز خواهم داد.

□□□

تیبوران- ٣ آپریل ۱۹۹٨




اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست