یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

مرگِ ساز زن
- در سوگِ خاموشی تار ِ "راوی شانکار" -


جهانگیر صداقت فر


• سوز ِ سرود تو
             سوسوی شبان ِ فصل شباب بود.
در معبد تجرد ِ غربت،
یله بر رودبار ِ مهی از دود ِ عود ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۲۴ آذر ۱٣۹۱ -  ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲


 سوز ِ سرود تو

             سوسوی شبان ِ فصل شباب بود.

در معبد تجرد ِ غربت،

یله بر رودبار ِ مهی از دود ِ عود

با موج ِ ضجه‌های ساز ِ تو

                            تا بی‌ زمانی ِ بعد ِ زمان که نرفتم؛

تا ناکجای کجا -

تا بی‌ کجای ِ پشتِ جهان که نرفتم.



چه طرح‌های عبث زده بر‌ پرده‌ی پندار

به سحر ِ پنجه‌ی تو زیر و زبر شد،

چه صفحه‌ها که نخوانده ماند و

                                  ورق نخورد و

                                                   سحر شد؛

و نوش ِ قهوه‌ی تلخ

با شور ِ زخمه‌های تو آن چنان آکند

کالوده خوابی ام

                  انفصال ِ حظّ ِ بی‌ بدیل را

                                           بهانه نگشت.

***

تو اما

      ز ما گسیختی؛

و ما،

سودازده تابوتِ تار ِ تو را در سکوت ِ سپیده

بر شانه‌‌های خمیده

                     تشییع می‌‌کنیم اکنون....

و نکهتِ غم زمزمه‌های تو در فضاست هنوز

اندهگساری سازت

                  به یاد ِ ماست هنوز.

                                                      *********

جهانگیر صداقت فر

تیبوران - ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲

 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست