یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

Blasphemy


جهانگیر صداقت فر


• دراز راه شیری
                   ز خلوار اوراد ِسربی ِ سوخته کِدر می نمود؛
و بهشت را
             دوزخْ دوزخْ سنگسار آتش
                                              به چلیپا کشیده بود. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۲۶ شهريور ۱٣۹۱ -  ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲


 
 
بیدار باش

طبل ِ رعد آذرخشی بود

بر تشتِ سرب

که غوکی را حتّا

                     در مردابِ خوابْ خرفتی ِآدمیان برنیاشفت.







در دیرگاه نیمروز

رسالتِ آفتاب

               خوی کرده گوی ِ یخی را می مانست

فرود آمده در حجابِ آزرم.



□□□





میان اندر عرصه ی محشر،

صفوفِ پیمبران

                گریزگاهی نمی یافت:

یتیم

         در اوج های عروج

                               ـ تا رهْ روزن ِامیدِ رجعت ـ

مرکب را عنان برتافته بود.





دراز راه شیری

                   ز خلوار اوراد ِسربی ِ سوخته کِدر می نمود؛

و بهشت را

             دوزخْ دوزخْ سنگسار آتش

                                              به چلیپا کشیده بود.









در دودناک افلاک

هجای ِتقدّس

                ازسنگِ تفیده ی الواح ِشهادت محو شد.



□□□





اکنون

    طنین ِسنگین قهر ِگام ِخدا بود

ـ که اندیشناک ِانکار ِتجّلی ِقرون ِتکامل ـ

بر رواق ِسوده ی خاک

                            لرزه بر می انداخت.



□□□





غریو انفجار ِطاقت بر طاق ِبوناک سفینه گذشت

و آن گاه

ابراهیم

         تبر بر زمین نهاد

و بُت ِبزرگ را به سجده درآمد:

شوق ِدیدار ِیهُوَه

                      دریقین ِبی شایبه ی مرد

                                                    مرده بود.

    □□□





و آسمان ِشکسته را در شش سوی فضا نمی بر جگر بنماند

و حفره ی کوهی حنجر به خشمآتش نگشود.



□□□

لوس آنجلس ـ ۱۲ نوامبر ۲۰۰۱



اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست