یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

خاوران


مرضیه شاه بزاز


• ما را از حلقوم شب بیرون کشیدند
و آه . . .
که آب روشنِ تمام چشمه ساران
سیاهی ما را نمی‌شوید ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۷ فروردين ۱٣۹۱ -  ۲۶ مارس ۲۰۱۲


 ما را از حلقوم شب بیرون کشیدند
و آه . . .
که آب روشنِ تمام چشمه ساران
سیاهی ما را نمی‌شوید
ما مانده ایم و تاریکی دو مردمک
میخکوب بر گلوگاه سحر
که خون لخته می‌بندد

از خاکستر خانه‌ی سوخته
ققنوسی آیا پر می‌گشاید
تا موج پرالتهاب خاک را
در خود فرو بنشاند؟

ماه از خاک بر می‌آید
و انگار نگاه هزار دیده از خاک خیره بر ماست
انگار از کوهپایه‌های سیاره‌ای دیگر
ما را صدا می‌زنند
آنها . . . ،
همیشه گرم و شاد،
همیشه جوان
انگار از هر ذره‌ی این خاک
که یادگار دیداری است
دم به دم عاج سپیده‌ای در شبِ ما می‌زند سر
آنها که در خوابشان خوشه خوشه‌ ستاره می‌رویید
انگار از خوابی دیگر برخاسته
دست و روی شسته،
کنارت بر سفره می‌نشینند
تا پیش از تیرباران تو با روزمره‌گی‌ها
یادت را به خود بیآمیزند.

آتلانتا، ۲۳ مارس ۲۰۱۲
divanpress.com

 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۲)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست