یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

چند شعر از فتح اله شکیبایی


فتح اله شکیبایی


• در گورم که نهادند
سایه ام گریخت
                         و
در سایه ها
                  گُم شد. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۱۶ اسفند ۱٣٨٨ -  ۷ مارس ۲۰۱۰


  



١



جهانی نمی اندیشد جهان
وگرنه می شناخت
گورِ ستارگانِ گُمنام را
در کهکشان های دور.
آن که سرت را زیرِ آب می کند
بر خاک می نشیند پژمان
در روزهای تلخ
و من که آب از سرم گذشته
بوسه می زنم بر دستانِ عشق
با حنجره ای بریده
جهانی نمی اندیشد جهان.



٢


در گورم که نهادند
سایه ام گریخت
                         و
در سایه ها
                  گُم شد.



٣



سرم را در باد
گُم کرده ام
                   و
حالا
به جستجوی دست هایم هستم
که در سوپرمارکت
جا گذاشته ام
بی حواسی را
از کلاغان آموخته ام
                              و
عاشقی را
از گنجشکان.



٤


از خرِ شیطان پیاده شده ام
چونان صبحِ شنبه
مثلِ بچه های آدم
سایه ام را گمُ می کنم
وقتی که پشتِ میز می نشینم
کاغذهای مچاله شده
این جا
          و
            آن جا
سرک می کشند
با آهنگِ واژگان
روز را تمبر می زنم
                            و
در پاکت می گذارم
ساعتِ یک
دست می اندازم
ورق های سرگردان را
زمان را در سطلِ آشغالی جا می دهم
                                                          و
آینه را در جیب
از خرِ شیطان پیاده شده ام
تا
    آب را آب کنم
                      در هاون.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست