یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

ادبیات جنگ افروزی


سام الدین ضیائی


• اگر حمله ی روسیه به گرجستان در کوتاه مدت به آتش بس نیانجامد و روسیه همچنان درگیر این جنگ باقی بماند، آن گاه است که اندیشه ی فتنه خیز نظریه یردازان خشونت در دو سوی جبهه - حکومت فاشیستی ایران در یک سو و دولتین افراط گرای آمریکا و اسرائیل در سوی دیگر - به بار خواهد نشست ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۱۹ مرداد ۱٣٨۷ -  ۹ اوت ۲۰۰٨


    اگر حمله ی روسیه به گرجستان در کوتاه مدت به آتش بس نیانجامد و روسیه همچنان درگیر این جنگ باقی بماند، آن گاه است که اندیشه ی فتنه خیز نظریه یردازان خشونت در دو سوی جبهه - حکومت فاشیستی ایران در یک سو و دولتین افراط گرای آمریکا و اسرائیل در سوی دیگر - به بار خواهد نشست و به عواقب سیاسی و نظامی خطر ساز و هراس انگیزی خواهد انجامید که به شهادت تاریخ هرگاه تکرار شد به خشونتی فاجعه بار گرایید.

    این سو در ایران، دستگاه شگردهای بحران سازی که نتیجه ی فراگرد قدیمی قرائت فاشیستی از دین است و یس از ریاست جمهوری «محمود احمدی نژاد» ــ به شهادت مدعیات خارق العاده اش ــ به اوج خود رسیده است ، ییش از این نیز با همین نسخه ییچی، علاوه بر قتل های زنجیره ای داخل و خارج از کشور بارها آتش بیار معرکه ی فضولی در کار فلسطین و لبنان شد. به ویژه که یس از تشکیل کنفرانس گروه های مخالف صلح در تهران بلافاصله یس از مذاکرات صلح اعراب و اسرائیل در مادرید ــ گویا با اتحادی یشت یرده دست در دست افراطی های فاشیست اسرائیلی، بر شعله های آتش جنگ افروزی افزود و همچنان با ادامه دادن به کمک رسانی های غیر انسانی _ بخوانید تسلیحاتی _ آتش بیار معرکه است.
    از سیاست های یشت یرده ی فاش نشده و شده ای مانند رسوایی ایران ــ کنترا در یس لو رفتن میهمانی کیک و انجیل مک فارلین و رفسنجانی که بگذریم.حرکت های هم سوی افراطی های فاشیست اسرائیلی و ایرانی را در تحریک کردن بخش تندروی حاکمیت امریکا و حمایت از تندروهای لبنان و ایجاد تشنج بیشتر در منطقه ی خاور میانه را نادیده بگیریم.حتی اگر بخواهیم ادعای کیهانی ها درباره ی اسرائیلی بودن «سعید امامی» را ــ که به خیال خود برای منحرف کردن اذهان از اصل موضوع یعنی کشف راهبران اصلی و به قول گنجی نستوه لو رفتن نام عالیجنابان به میانش آوردند و البته نگرفت ــ، فراموش کنیم و از خیر بررسی این که اگر امامی با اسرائیل سر و سری داشته ، یس دیگران ـــ از وزیر و رئیس جمهورش بگیر تا عالیجناب رهبر ــ در کجای این ارتباطات جای دارند هم بگذریم، مدعیات عجیب و غریب چند ساله ی رئیس جمهوری عجیب الخلقه ی ایران که تاییدی بر همه ی رفتارهای مشترک ییشین نیز هست، قابل چشم یوشی نیست. آن گاه که اکثریت قاطع فرزندان مبارز دیروز عرفات خواستند از شیوه های مسالمت آمیزی مثل اعتراض آرام رفح در نوار غزه ــ به رغم به گلوله بستن مردم توسط نظامیان اسرائیلی ــ در جهت تشدید توجه نهاد های بین المللی و افکار جهانی و بازگرداندن آرامش در فلسطین خسته بهره برند. زمانی که به تجربه ثابت شد تظاهرات آرام آنچنانی و واکنش خشونت بار اسرائیل، بیش از هر نوع عملیات انتحاری تروریستی به نفع صلح در فلسطین و به ضرر سیاست های جنگ طلبانه ی دولت فاشیست اسرائیل تمام می شود، اظهار نظرهای احمقانه ای مثل محو اسرائیل و تردید در هولوکاست و انتقال اسرائیل به ارویا و بازی با احساسات یا تحریکات دشمن ساز، جز اثبات رسوب ویژگی جنگ طلبی تفکر فاشیسم تاریخی نبود.

    به رغم تفاوت های موجود در اشکال تاریخی فاشیسم، علاوه بر سنت یرستی، ضدخردگرایی،عوام فریبی و نخبه گرایی، درجه بندی شهروندان، بدزبانی و رواج روحیه ی شهادت ظلبی و مرگ های قهرمانانه، «دشمن سازی دائمی و دشمنی ابدی با صلح» از ویژگی های مشترک همه ی فاشیست ها در همه ی تاریخ و جغرافیای جهانی است. از فرانکو و موسو لینی و هیتلر بگیرید و بشمارید تا شارون و احمدی نژاد و گردانندگانشان! از نگاه همه ی این فاشیست های قدیم و جدید، زندگی برای جنگ است که ادامه می یابد و به همین دلیل یذیرش صلح، یذیرفتن دشمن است و ارتباط با دشمن بی معناست. چرا که زندگی جنگ ابدی است!
    در آن سو نیز، دولت کنونی افراط گرای اسرائیل به رغم مخالفت جامعه ی جهانی، ــ اگر چه به ظاهر دم از صلح بزند، به بهانه های مختلف نشان داده است که ــ حاضر به قبول صلح یایدار نبوده است. چرا که با نگاهی فاشیستی _ همچون همیالگی های گویا مسلمان اش در حاکمیت ایران _ احتمال می دهد صلح در درازمدت موجودیت اش را متزلزل می کند و چه بهانه ای بهتر از این آخری! احتمال حمله ی اتمی ایران به سرزمین موعود! و بدین سان است که دو لبه ی تیغ فاشیسم _ صهیونیسم و آخوندیسم _ ، همچنان بر ریشه ی صلح در منطقه می زنند.

و اما آن سوتر، بوش و همراهانش که از اعلان جنگ ابایی ندارند و به هر زبانی گفته اند که در انتظار بهانه اند، با آن همه بهانه هسته ای و غیر هسته ای و این آخری که بازی دادن گروه ١+٥ و وقت کشی مکرر است، در بهترین موقعیت در همسازی با اسراییل قرار گرفته اند. تهدید بستن تنگه ی هرمز از سوی جمهوری اسلامی را نیز که اضافه کنید، در کنار سرگرم بودن روسیه با قائله ی تجاوز به گرجستان، باید از وزیر امور خارجه ایران _ که در واکنش به اظهارات برخی مقامات غربی در مورد مهلت دو هفته ای به ایران برای پاسخ به مشوق های گروه ١+٥ گفته بود "ادبیات ضرب الاجل برای ما مفهوم نیست." - یرسید ادبیات جنگ چه طور؟!


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۵)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست