بهار (چند سروده)


سعید سلطانی طارمی


• نبض گیاه می طپد اینک میان دشت
در خاطرش خیال کدامین غزال مست
برقی زد و گذشت ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۲۴ اسفند ۱٣٨٨ -  ۱۵ مارس ۲۰۱۰


  


بهار ۱

زن گفت:
سرشاخه ی چنار ،
از دکمه های سبز هیاهو ست.

مرد،
از پنجره نگاه به بیرون کرد.
در کوچه های شهر زنی سبزه می شکفت.



بهار ۲ به بهمن اموئی و شیوا نظر آها ری

گنجشک ماده
آمد کنار پنجره :
                      جیک جیک جیک
گنجشک نر،
             با یک نوار سبز به منقار
                   خود را به او رساند.
و لانه ی جدید
               آغاز شد.
                         ۱٨/۱۲/٨٨                        


بهار ٣         

یک روز ،
خورشید پای پنجره ات می آید
و شیهه می کشد.

بیدار می شوی
و چشم های قهوه ای ات سبز می شوند.


بهار ۴

یک هسته ی هزار ساله ی خواب آلود
یک روز صبح زود
حس می کند تمام وجودش
خیس است و ملتهب

و یک چکاوک شنگول
از دوردست شرق
او را به نام می خواند.

                                  ۱۹/ ۱۲ ٨٨


بهار ۵

یک روز وقت ظهر
رنگین کمان شوخ و شلوغی
از سیم خاردار می گذرد
و دامن کشیده ی رنگینش را
توی حیاط کوچک زندان می ریزد
و چشم بند ها همگی سبزمی شوند
                                  ۱۹ / ۱۲/ ٨٨




بهار ۶

تهران ،
احساس می کند
در این لباس تیره دلش پوکید
باید
یک دامن پلیسه ی قرمز
پیراهن سپید
و کفش های سبز
                      بپوشد
و از چهار سمت دلش رو به سوی آزادی
گردش کند
            ترانه بخواند
                                     ۲۲/ ۱۲/٨٨

بهار۷

نبض گیاه می طپد اینک میان دشت
در خاطرش خیال کدامین غزال مست
برقی زد و گذشت
کز ماجرای خویشتن آکنده جان دشت.